از کی و چند سالگی نمیدونم...
اما آخرین ریسمونی که توی خستگی هام بهش برای موندن چنگ میزدم بچه های نداشتم بودن...!
آخرین دریچه نور وقتی که غرق در تاریکی بودم...
علاقم به بچه ها وصف نشدنیه اما همیشه عشق و ذوق دیگه ای نسبت به دوقلو ها داشتم... راستش یکی از رویا هام همیشه این بود که کوچولوهام دوقلو باشن ، دلم میخواست حتی دوران جنینی هم تنها نباشن...
#امید من... پسر دردونم
#آرامش من... دختر یکدونم
فسقلی های خواب و خیالاتم ، روزتون مبارک❤️
